به نام خدا 

    می خوایم تو این بخش یه کم با هم درد و دل کنیم و همونطور مه از اسمش معلومه حرف دلامون رو بزنین . فقط ازتون می خوام تا یه حد ممکنی خودمونی شین و خیلی خودمونی نشین و هر چیزی رو نگین . تو این بخش خواهش میکنم که خز بازیا رو ، مسخره بازیا رو و ... بازیا رو کنار بذارین و جدی باشین . خلاصه می خوایم تو این بخش یه کم خودمون رو خالی کنیم ، البته گفتم که خیلی خودمونی نشین . ( از لحاظ معنوی و روحوی . یه وقت برداشت مزاجی نکنید )

    خوب دیگه صفحه پر کنی رو بس کنیم و بریم سر اصل مطلب . درد دلتون چیه ؟ درد دل من اینه که یه کمی مشق زیاد شده و همه با هم یه دفه کار دادن . امروزم که می خوایم بریم اردو قم - جمکران و برای شنبه هم امتحان عربی داریم . ( جواب معلما : عربی حفظیه و نمی شه از قبل خوندش ) یه لحظه به این هفته های بعد از امتحانا فکر کنین . تا این هفته تغریبا هیچ هفته ای کار نداشتیم و بی کار بودیم . منم تا حد خوبی از جی - تی - ای سن آندرس پیش رفتم ، همچنین از فیفا ۶ و ویننگ الون هم شیش تا لیگ رو تموم کردم . اما این هفته و هفته ی بعد چی ؟ ! برای هر روز چهل تا کار داریم . واقعا بده که از قبهشت مستقیم ببرن جهنم و از برزخ رد نشن . دقیقا مثل معلمای کامپیوتر .   راستی گفتیم معلمای کامپیوتر . خود کلاس ما آقای رضی زاده بود . بعد آقای سیاح اومد که باید مسأله ها رو می نوشتیم و برایشان میل می کردیم . اما خدا رو شکر دوباره آقای رضی زاده برگشتن . ولی به کلاس ۳/۲ و گروه فرید اینا شدیدا تسلیط می گم . خوب منحرف نشیم .

    یه چیز دیگه . اصلا ما چرا باید بعضی کارا رو بکنیم ؟ چراباید عربی یا پایتختای جهان و یا روش تولید یاد بگیریم ؟ این بحثیه که ما ۳/۱ ها پارسال سرش اقای بابائی و آقای رجبی رو کشتیم و امسال به این جا رسیدیم .

   خلاصه این بود بحرانی که علامه حلی ۲ بهش گرفتار شده . بحث ایندفعه مون تموم شد . ازتون میخوام که اگه درباره ی موضوعی می خواین با هم درد و دل کنیم بگین . ( لزوما نباید در مورد مدرسه باشه . )

   حرف دل خود را به آدرس amir_bikar@yahoo.com ارسال نمایید .